Edwald kreeg op zijn zeventiende zijn eerste psychose. Drie jaar later volgde een tweede psychose tijdens een spannende periode, waarna hij stopte met studeren.

“Een tijd lang deed ik helemaal niets meer. Ik kon me niet eens meer concentreren om een film te kijken. Na een tijdje wilde ik weer gaan studeren, maar ik wist niet echt waar en hoe ik moest beginnen. Ik had twijfels over mijn leercapaciteiten. Mijn geheugen was bijvoorbeeld heel slecht.”

Via vrijwilligerswerk hoorde hij over De Windroos. “Ik dacht direct: dit is ideaal voor mij. Wat ik fijn vond aan De Windroos, is dat het traject langzaam wordt opgebouwd met veel rustmomenten. En de begeleiders zijn heel geduldig. Daarnaast ontmoette ik er ook lotgenoten. Dat was fijn, want daardoor voel je je minder alleen. Je hebt steun aan elkaar en dat geeft vertrouwen. Dit alles maakte De Windroos tot een hele fijne plek om te leren.”

Het traject hielp hem om met succes weer zelfstandig door te stromen naar het hoger onderwijs. “Ik ben aan een hbo-studie begonnen, de lerarenopleiding voor lichamelijke oefening, aan de HALO in Den Haag. Het eerste jaar was best spannend, maar inmiddels zit ik in het derde jaar en doe ik het helemaal zelfstandig. De Windroos was voor mij echt een toptraject. Blij dat zoiets bestaat.”