Het volwassenenonderwijs begon voor Hugo niet verkeerd: “Het ging redelijk goed. Sommige dingen vond ik wat moeilijker, maar het ging eigenlijk wel. Ik vond het wel leuk, want ik had al een jaar of vijf geen school gedaan.” Tegenslagen in zijn persoonlijke leven zorgden echter voor een dip. “Er gebeurden toen wat moeilijkere dingen, waardoor ik me niet helemaal kon focussen en één vak net niet had gehaald met een 5,4.” Hij raakte de weg kwijt. “Ik was een beetje… Niet weer depressief, maar ik wist niet meer wat ik moest doen.” Via zijn huisarts en Stichting Mee kwam hij bij het buurtteam terecht, waar De Windroos werd aangeraden.

 

Bij De Windroos vond Hugo wat hij nodig had. “In het begin hielp het gewoon heel erg om ergens structureel aanwezig te zijn.” Het duurde niet lang voordat hij zich er thuis voelde. “Al redelijk snel realiseerde ik me hoe waardevol en fijn het was dat zoiets bestond, je toch een beetje onder lotgenoten zit. En ik denk dat iedereen die hier werkt heel begripvol is en je waardeert.”

 

Een gesprek met trajectbegeleider Cathrine zorgde ervoor dat Hugo een nieuwe stap zette. Ze zei: “Je bent duidelijk slim; je kan dit. Waarom ga je niet gewoon een andere studie proberen?” Daarmee doelde ze op de hbo-opleiding Pedagogiek. “Mijn man heeft die studie ook gedaan. Hij vond dat hartstikke leuk en is uiteindelijk hetzelfde gaan doen als jij wilt.” Hugo besloot de studie een kans te geven. “Toen kwam ik meteen binnen en was ik eigenlijk best wel snel op m’n plekje terechtgekomen.”

 

Nu zit Hugo in het tweede jaar van de opleiding en is hij heel sociaal actief. Zo heeft hij vrijwilligerswerk gedaan, maakte hij deel uit van een studentenvereniging en zit hij in een debatclub. Hij kijkt met veel plezier terug op een doorslaggevende tijd bij De Windroos. “Je kan echt zien wat voor invloed De Windroos heeft op mensen. Ik ben heel dankbaar dat dit bestaat.”