In haar derde studiejaar liep Laura volledig vast. De huisarts stelde vast: angst, depressie, burn-out. “Mijn studie kreeg ik niet meer op de rit. Ik lag de hele zomervakantie op de bank bij mijn ouders. En toen kwam corona. Ik was al heel angstig, maar nu durfde ik niet meer met het ov en kwam het huis niet meer uit.” Uiteindelijk meldde ze zich, na veel twijfels, aan bij De Windroos.

In het begin vond Laura het confronterend dat ze deel uitmaakte van De Windroos. “Sommige deelnemers hebben zichtbare problematiek; je ziet littekens. Die van mij waren onzichtbaar.” Maar Annemarie, haar studiebegeleider, zag haar worsteling. “Zullen we een mail sturen naar de opdrachtgever van je scriptieonderzoek?” Laura had dit al maanden uitgesteld. “Misschien kun je een opzetje maken voor je mail, en dan hoef je ’m nog niet te versturen.” Die steun gaf haar de moed om kleine stappen te zetten.

Bij De Windroos vond Laura structuur en zelfvertrouwen. “Ik kreeg support bij allerlei levensdingen, we hebben mijn sollicitatiegesprekken geoefend. Veel van wat ik van mijn therapeut heb geleerd, heb ik bij De Windroos daadwerkelijk leren toepassen.” Ze rondde de studie Toegepaste Psychologie aan de Hogeschool Leiden af en bouwde haar leven opnieuw op. “Mijn grootste stressor, die donkere wolk, is weg. Mijn leven is nu goed. Ik weet nu: oké, dit ben ik en ik heb veel te bieden.”

Nu helpt Laura anderen als studiecoach. “Het helpt als ik studenten over mijn eigen ervaringen vertel. Dan voelen ze zich gezien en gehoord. Dat voelde ik ook bij Annemarie. Ik gun echt iedereen een Windroos.”